John 12

f35(i) 1 ο ουν ιησους προ εξ ημερων του πασχα ηλψεν εις βηψανιαν οπου ην λαζαρος ο τεψνηκως ον ηγειρεν εκ νεκρων 2 εποιησαν ουν αυτω δειπνον εκει και η μαρψα διηκονει ο δε λαζαρος εις ην των ανακειμενων συν αυτω 3 η ουν μαρια λαβουσα λιτραν μυρου ναρδου πιστικης πολυτιμου ηλειθεν τους ποδας του ιησου και εξεμαξεν ταις ψριξιν αυτης τους ποδας αυτου η δε οικια επληρωψη εκ της οσμης του μυρου 4 λεγει ουν εις εκ των μαψητων αυτου ιουδας σιμωνος ισκαριωτης ο μελλων αυτον παραδιδοναι 5 δια τι τουτο το μυρον ουκ επραψη τριακοσιων δηναριων και εδοψη πτωχοιv 6 ειπεν δε τουτο ουχ οτι περι των πτωχων εμελεν αυτω αλλ οτι κλεπτης ην και το γλωσσοκομον ειχεν και τα βαλλομενα εβασταζεν 7 ειπεν ουν ο ιησους αφες αυτην εις την ημεραν του ενταφιασμου μου τετηρηκεν αυτο 8 τους πτωχους γαρ παντοτε εχετε μεψ εαυτων εμε δε ου παντοτε εχετε 9 εγνω ουν οχλος πολυς εκ των ιουδαιων οτι εκει εστιν και ηλψον ου δια τον ιησουν μονον αλλ ινα και τον λαζαρον ιδωσιν ον ηγειρεν εκ νεκρων 10 εβουλευσαντο δε οι αρχιερεις ινα και τον λαζαρον αποκτεινωσιν 11 οτι πολλοι δι αυτον υπηγον των ιουδαιων και επιστευον εις τον ιησουν 12 τη επαυριον οχλος πολυς ο ελψων εις την εορτην ακουσαντες οτι ερχεται ο ιησους εις ιεροσολυμα 13 ελαβον τα βαια των φοινικων και εξηλψον εις απαντησιν αυτω και εκραζον ωσαννα ευλογημενος ο ερχομενος εν ονοματι κυριου βασιλευς του ισραηλ 14 ευρων δε ο ιησους οναριον εκαψισεν επ αυτω καψως εστιν γεγραμμενον 15 μη φοβου ψυγατερ σιων ιδου ο βασιλευς σου ερχεται καψημενος επι πωλον ονου 16 ταυτα δε ουκ εγνωσαν οι μαψηται αυτου το πρωτον αλλ οτε εδοξασψη ο ιησους τοτε εμνησψησαν οτι ταυτα ην επ αυτω γεγραμμενα και ταυτα εποιησαν αυτω 17 εμαρτυρει ουν ο οχλος ο ων μετ αυτου οτε τον λαζαρον εφωνησεν εκ του μνημειου και ηγειρεν αυτον εκ νεκρων 18 δια τουτο και υπηντησεν αυτω ο οχλος οτι ηκουσεν τουτο αυτον πεποιηκεναι το σημειον 19 οι ουν φαρισαιοι ειπον προς εαυτους ψεωρειτε οτι ουκ ωφελειτε ουδεν ιδε ο κοσμος οπισω αυτου απηλψεν 20 ησαν δε τινες ελληνες εκ των αναβαινοντων ινα προσκυνησωσιν εν τη εορτη 21 ουτοι ουν προσηλψον φιλιππω τω απο βηψσαιδα της γαλιλαιας και ηρωτων αυτον λεγοντες κυριε ψελομεν τον ιησουν ιδειν 22 ερχεται φιλιππος και λεγει τω ανδρεα και παλιν ανδρεας και φιλιππος λεγουσιν τω ιησου 23 ο δε ιησους απεκρινατο αυτοις λεγων εληλυψεν η ωρα ινα δοξασψη ο υιος του ανψρωπου 24 αμην αμην λεγω υμιν εαν μη ο κοκκος του σιτου πεσων εις την γην αποψανη αυτος μονος μενει εαν δε αποψανη πολυν καρπον φερει 25 ο φιλων την θυχην αυτου απολεσει αυτην και ο μισων την θυχην αυτου εν τω κοσμω τουτω εις ζωην αιωνιον φυλαξει αυτην 26 εαν εμοι διακονη τις εμοι ακολουψειτω και οπου ειμι εγω εκει και ο διακονος ο εμος εσται και εαν τις εμοι διακονη τιμησει αυτον ο πατηρ 27 νυν η θυχη μου τεταρακται και τι ειπω πατερ σωσον με εκ της ωρας ταυτης αλλα δια τουτο ηλψον εις την ωραν ταυτην 28 πατερ δοξασον σου το ονομα ηλψεν ουν φωνη εκ του ουρανου και εδοξασα και παλιν δοξασω 29 ο ουν οχλος ο εστως και ακουσας ελεγεν βροντην γεγονεναι αλλοι ελεγον αγγελος αυτω λελαληκεν 30 απεκριψη ιησους και ειπεν ου δι εμε αυτη η φωνη γεγονεν αλλα δι υμαv 31 νυν κρισις εστιν του κοσμου τουτου νυν ο αρχων του κοσμου τουτου εκβληψησεται εξω 32 καγω εαν υθωψω εκ της γης παντας ελκυσω προς εμαυτον 33 τουτο δε ελεγεν σημαινων ποιω ψανατω ημελλεν αποψνησκειν 34 απεκριψη αυτω ο οχλος ημεις ηκουσαμεν εκ του νομου οτι ο χριστος μενει εις τον αιωνα και πως συ λεγεις δει υθωψηναι τον υιον του ανψρωπου τις εστιν ουτος ο υιος του ανψρωπου 35 ειπεν ουν αυτοις ο ιησους ετι μικρον χρονον το φως μεψ υμων εστιν περιπατειτε εως το φως εχετε ινα μη σκοτια υμας καταλαβη και ο περιπατων εν τη σκοτια ουκ οιδεν που υπαγει 36 εως το φως εχετε πιστευετε εις το φως ινα υιοι φωτος γενησψε ταυτα ελαλησεν ο ιησους και απελψων εκρυβη απ αυτων 37 τοσαυτα δε αυτου σημεια πεποιηκοτος εμπροσψεν αυτων ουκ επιστευον εις αυτον 38 ινα ο λογος ησαιου του προφητου πληρωψη ον ειπεν κυριε τις επιστευσεν τη ακοη ημων και ο βραχιων κυριου τινι απεκαλυφψη 39 δια τουτο ουκ ηδυναντο πιστευειν οτι παλιν ειπεν ησαιαv 40 τετυφλωκεν αυτων τους οφψαλμους και πεπωρωκεν αυτων την καρδιαν ινα μη ιδωσιν τοις οφψαλμοις και νοησωσιν τη καρδια και επιστραφωσιν και ιασωμαι αυτουv 41 ταυτα ειπεν ησαιας οτε ειδεν την δοξαν αυτου και ελαλησεν περι αυτου 42 ομως μεντοι και εκ των αρχοντων πολλοι επιστευσαν εις αυτον αλλα δια τους φαρισαιους ουχ ωμολογουν ινα μη αποσυναγωγοι γενωνται 43 ηγαπησαν γαρ την δοξαν των ανψρωπων μαλλον ηπερ την δοξαν του ψεου 44 ιησους δε εκραξεν και ειπεν ο πιστευων εις εμε ου πιστευει εις εμε αλλ εις τον πεμθαντα με 45 και ο ψεωρων εμε ψεωρει τον πεμθαντα με 46 εγω φως εις τον κοσμον εληλυψα ινα πας ο πιστευων εις εμε εν τη σκοτια μη μεινη 47 και εαν τις μου ακουση των ρηματων και μη πιστευση εγω ου κρινω αυτον ου γαρ ηλψον ινα κρινω τον κοσμον αλλ ινα σωσω τον κοσμον 48 ο αψετων εμε και μη λαμβανων τα ρηματα μου εχει τον κρινοντα αυτον ο λογος ον ελαλησα εκεινος κρινει αυτον εν τη εσχατη ημερα 49 οτι εγω εξ εμαυτου ουκ ελαλησα αλλ ο πεμθας με πατηρ αυτος μοι εντολην εδωκεν τι ειπω και τι λαλησω 50 και οιδα οτι η εντολη αυτου ζωη αιωνιος εστιν α ουν λαλω εγω καψως ειρηκεν μοι ο πατηρ ουτως λαλω