ἰδέα, -ας, ἡ, (fr. εἶδον, ἰδεῖν),
form, external appearance;
aspect, look:
Mt. xxviii. 3 (T Tr WH εἰδέα, q. v.), cf.
Alberti, Observv. ad loc.; [
Tdf. Proleg. p. 81]. (Grk. writ. fr. Pind. and Hdt. down;
[2 Macc. iii. 16]; for דְּמזּת
Gen. v. 3.) [Cf. Schmidt ch. 182, 3.]*